Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

"Μέσα από Σένα" 


Θα έχουμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, τον εξαίρετο ποιητή-συγγραφέα-εκδότη ΓΙΩΡΓΟ ΧΡΟΝΑ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. 
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.



Carpe diem - Amour fou... 
εκδόσεις Λυκόφως

Οι σχέσεις αποτυγχάνουν γιατί βασίζονται πάνω στην ανάγκη, την επιθυμία και τον εγωισμό, αντί στην αγάπη. Αγάπη είναι να δίνεις και να συγχωρείς. Έγωισμός είναι να παίρνεις και να ξεχνάς. Αν εμείς προσπαθούμε να κάνουμε τους άλλους ευτυχισμένους και ασφαλείς, τότε οι σχέσεις μας θα ήταν επιτυχημένες και στοργικές.


Amour fou – Carpe diem
Γράφει η Νιόβη Ιωάννου
«Το «amour fou», δεν είναι μια συναισθηματική ιστορία. 
Είναι μια ιστορία συναισθημάτων, ένας ψίθυρος που κραυγάζει»…

Το βιβλίο «τρελή αγάπη» του Δημήτρη Βαρβαρήγου, μοιάζει ν’ αναζητά τον έρωτα μέσα απ’ τον έρωτα. Μέσα από μια δύσβατη διαδρομή αυτογνωσίας, ο συγγραφέας αφήνει ν’ αναδυθεί η ιερότητα της ψυχής που βιώνει την αγάπη. Σαν ψίθυρος που απλώνεται γλυκά, το «amour fou», σου δίνει την αίσθηση πως συμβαίνει σε δυο κόσμους παράλληλους, τον ονειρικό και τον πραγματικό. Κι αυτή η αίσθηση συντελεί στη μαγεία της αφήγησης. 
«Και τώρα ακόμα που ξύπνησα ούτε που νιώθω αν είμαι στ’ όνειρο ή στην πραγματικότητα, γιατί παντού είσαι εσύ. Είσαι μια συνέχεια, χωρίς τελειωμό.»
Ο συγγραφέας, με την εμπειρία και τη δεινότητα της γραφής του, στοχάζεται όσα τον κάνουν να νιώθει χωρίς ο ίδιος να είναι αποστασιοποιημένος από το συναίσθημα. Η οπτική αυτή, δίνει στο βιβλίο μια φιλοσοφική χροιά. Εσωτερική η δράση των ηρώων, οδηγεί σ’ ένα αργό παραλήρημα φωτός που απελευθερώνει την ψυχή απ’ τις ενοχές και τους φόβους. 
Η αγάπη που τρελαίνει είναι εκείνη που σε κάνει να βλέπεις. Που σε τοποθετεί απέναντι από τους προσωπικούς σου δαίμονες και σε καλεί να τους αντιμετωπίσεις. Όμως, όταν μπορείς να στοχάζεσαι τον πόνο, μπορείς και να τον νικήσεις. 


Στο «amour fou», ηττώνται οι σκιές. Οι πρωταγωνιστές είναι κυρίαρχοι του κόσμου που δημιούργησαν. Τον γεύονται με κάθε τρόπο ενώ παράλληλα τον αναζητούν. Η καθημερινότητα είναι γι αυτούς προσήλωση στο ανώτερο αίσθημα του μοιράσματος.
«Η αγκαλιά, γίνεται ο δικός μας βαθύς κόσμος, ανυστερόβουλος γεμάτος συνείδηση, συνείδηση σπλαχνική».
Μαγεύονται από την ουτοπία του παρόντος που συνθλίβει το ίδιο το παρόν, εξιδανικεύοντάς το. Το «amour fou», δεν είναι μια συναισθηματική ιστορία. Είναι μια ιστορία συναισθημάτων , ένας ψίθυρος που κραυγάζει… 
«έλα τώρα να σου πω… κι έχω τόσα που δεν πρόλαβα… άκου».
Εκείνο που δεν εκπληρώθηκε κρατάει το χρόνο ζωντανό. Για το συγγραφέα λύτρωση είναι ό,τι εξαϋλώνεται στο παρόν και με τη δική του δυναμική ανασυντίθεται αυτοφυές και καινούριο. Και μόνο η κατανόηση του κενού εκείνης τη μικρής σαν ψέμα στιγμής που μεσολαβεί, μπορεί να διαλύσει τα πάντα.
Σε κάθε πρόταση ελλοχεύει και μια υπέρβαση. Η αγάπη αποζητά την τρέλα που θα εδραιώσει τη θεϊκή της υπόσταση. Γιατί κάποιες επιθυμίες όπως έχει γράψει ο Πλάτωνας, συμπορεύονται με το Θεό, κι ο έρωτας δεν είναι τίποτε άλλο από μια θεία τρέλα.
«Μη μ’ αγαπήσεις ποτέ σαν ένα κοινό θνητό. Μην έχει η αγάπη σου όλα εκείνα τα’ ανθρώπινα στοιχεία, γιατί ποτέ δε θα φτάσεις στην αλήθεια της. Αγάπησε δυνατά, έξω απ’ τ’ ανθρώπινα, σπλαχνίσου και σπάσε τα όρια και νιώσε κάθε κομμάτι της, επούλωσε κάθε έλλειψή της, αφού κάθε κομμάτι της, κάθε έλλειψή της θα είμαι εγώ. Εγώ είμαι. Ναι, εγώ είμαι που σε κάνω ν’ αφουγκράζεσαι τ’ όνειρο.»


Στο «amour fou»,η σιωπή κλέβει ανάσες από τις σκιές, αφήνοντας τα σώματα μετέωρα στο χωροχρόνο. Οι ήρωες υπάρχουν μέσα από το βαθύ συναίσθημα, οι δράσεις τους-εσωτερικές πάντα-κάνουν επιτακτική την ανάγκη να γνωρίσουν τον εαυτό τους αποδεχόμενοι στον «άλλο» τα σημεία που πρέπει να επαληθεύσουν ο καθένας στο δικό του παραπλανημένο «εγώ».
Η σκέψη ψάχνει μέσα σου, λέει ο συγγραφέας προβάλλοντας ισχυρά την πεποίθησή του πως εντός μας κυοφορούνται οι μεγαλύτερες αλήθειες, εκείνες που έχουν εγκαθιδρυθεί στα κύτταρά μας ως μνήμες αρχέγονες, ικανές ωστόσο να διαμορφώσουν τις αξίες και τις επιλογές μας.
Η πρώτη ενότητα του βιβλίου «Carpe diem», ένα αυτογνωσιακό εγχειρίδιο ,επίσης στοχεύει στην κατανόηση της ψυχής εστιάζοντας στο θαύμα της ζωής που επιτυγχάνεται μέσα από τον αυθεντικό εαυτό μας που συνειδητά απορρίπτει ό,τι αρνητικό μπορεί να σταματήσει την πορεία στο Φως.
Όλες οι απαντήσεις στα ερωτήματά σου βρίσκονται στο βάθος της ύπαρξής σου, γράφει ο συγγραφέας στο carpe diem.

"Μέσα από Σένα" 


Θα έχουμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, την εξαίρετη συγγραφέα & κριτικό λογοτεχνίας ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία της στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. 
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.


υπομένουν
τις πληγές δεν αλλάζουνε
απαλαίνει τους πόνους το μοίρασμα
στην ομορφιά των σωμάτων
όση απομένει κάθε φορά


foto:db...
ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ...


Οι κολασμένοι έρωτες, όμως, δεν έχουν κανόνες... και αυτό το γνώριζαν καλά και οι δύο.
Τα όργια, τις απάτες, την έλλειψη ιδανικού, τη μικροχαρά της στιγμής, την απόλαυση κάθε αισθήσεως, την άμεσο εκτέλεση κάθε επιθυμίας. Το ψέμα, την κωμωδία, την προσποίηση, που τσαλαπατά αρχές και χρέη. Και ένα θεό λατρεύει, την απόλαυση της στιγμής».

Carpe diem - Amour fou
εκδόσεις Λυκόφως


Όταν περιμένουμε από τους άλλους να μας δημιουργήσουν ασφάλεια ή ευτυχία κι εκείνοι αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τις ελπίδες μας, τότε τους κατηγορούμε. Αρχίζουμε να παραπονιόμαστε και να τσακωνόμαστε και να προσπαθούμε να τους αλλάξουμε κάνοντας τους έτσι όπως εμείς νομίζουμε πως θα πρέπει να είναι για να μας κάνουν ευτυχισμένους. 


Αν όμως σκεφτούμε περισσότερο πως θα μπορούσαμε εμείς να κάνουμε τους άλλους πιο ευτυχισμένους και ασφαλείς, τότε οι σχέσεις μας θα ήταν περισσότερο επιτυχημένες και στοργικές. Οι σχέσεις αποτυγχάνουν γιατί βασίζονται πάνω στην ανάγκη, την επιθυμία και τον εγωισμό, αντί στην ΑΓΑΠΗ. Αγάπη είναι να δίνεις και να συγχωρείς, εγωισμός είναι να παίρνεις και να ξεχνάς.



"Μέσα από Σένα" 


Σήμερα είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, τον συγγραφέα ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΣΟΥΛΑΡΗ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. Δεχτήκαμε πολλά μηνύματα και χαιρετισμούς από τον απανταχού ελληνισμό. Αμερική. Καναδά. Γερμανία. Αίγυπτο. Δανία. Κύπρο. Τουρκία. Ισραήλ Φύρομ. κλπ και φυσικά από Ελλάδα.


Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ
Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.

Λιπεσάνορες
τα χρόνια του φιδιού
εκδόσεις Ν.Σ. Μπατσιούλας


Γυναίκες... Λιπεσάνορες, όλα γι’ αυτόν γίνανε… τον έρωτα… και πάντα, όσο θα υπάρχουμε θα οδηγεί τους λογισμούς και τις πράξεις μας… κι εγώ η δόλια που τα λέω όλα τούτα… ποτέ δεν τον ένιωσα η ίδια στην ψυχή μου… μόνο τον πόνο των άλλων γυναικών συντρόφευα να τους τον απαλύνω… ζούσα μέσα από αυτές την πίκρα που τους είχε αφήσει… Αυτό που έμαθα από αυτόν καλά είναι ότι: "όπου η αγάπη ανθίζει… ο πόνος ανθίζει"…

Από το μυθιστόρημα, Λιπεσάνορες, οι γυναίκες που λείπουν στους άντρες. 

Ένα Τάγκο για τρελούς


Το φεγγάρι χάνεται στη λάβα 
η χλομή γριά δεν κοιτάζει πια τα τρένα…
έπαψε να περιμένει κάποια επιστροφή
στη νωχελική θλίψη ενός Τάγκο 
είναι τώρα αφημένη η ζωή της


Οι τρελοί που επινόησαν τον έρωτα
έχουν κι αυτοί παλιώσει μαζί με τα έπιπλα τους
εραστές ξεμωραμένοι πνίγονται στην ανία
και φτύνουν βρίζοντας όσους ακόμη μπορούν να αγαπάνε…

στο ροζιασμένο χέρι τρεμουλιάζει η ανάγκη
ένα μπουκάλι αλκοόλ στο άλλο μεθάει τις μνήμες
και μια φωνή απ’ το παρελθόν την κρατάει ζωντανή
έλαβα το τελευταίο σου γράμμα
φεύγω
αυτό το κάνω για την αγάπη σου
θυσιάζω για σένα τ’ όνομα μου
τα θέλω μου
για σένα

η χλομή γριά 
αυτή η τρελή, η διεφθαρμένη 
που δεν έχει δόντια, ούτε σχέδια το μέλλον της
ήσυχη δείχνει να φτύνει τον καπνό γεμάτη πίκρα 
ποδοπάτησε ο καιρός της τα ναι και τα όχι 
που πια δεν την αγγίζουνε
έκανε την απόσταση συνήθεια 
τις σκουριασμένες ράγες κοιτάζοντας
"Μέσα από Σένα" 
https://www.youtube.com/watch?v=NBzhTT5ruXM


Σήμερα είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, τον ποιητή ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΛΕΞΙΟΥ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. Λάβαμε μηνύματα από ΚΑΝΑΔΑ. ΑΜΕΡΙΚΗ. ΔΑΝΙΑ. ΠΕΡΟΥ. ΣΟΥΗΔΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ. ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥΝ> ΚΥΠΡΟ. ΤΟΥΡΚΙΑ. ΕΛΛΑΔΑ και πολλές άλλες χώρες.


Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.



"Μέσα από Σένα" 


Είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, την συγγραφέα ΕΛΙΑΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΟΥ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία.


Επικοινώνησαν με το σταθμό ακροατές από ΑΜΕΡΙΚΗ. ΧΙΛΗ. ΔΑΝΙΑ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΜΕΞΙΚΟ. ΓΑΛΙΑ. ΚΥΠΡΟ. ΦΥΡΟΜ. ΣΕΡΒΙΑ. κλπ.
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.

Λιπεσάνορες
τα χρόνια του φιδιού
εκδόσεις Ν.Σ. Μπατσιούλας


Στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας ποίησης, «Στο φως του Ομήρου»: παρακολούθησα μια όμορφη εκδήλωση της Εταιρείας Συγγραφέων. Επειδή στο θέμα της Ιλιάδας είμαι πολύ κοντά με το βιβλίο μου «Λιπεσάνορες», με τις 15 γυναίκες που έζησαν πλάι σε ήρωες, και αφηγούνται ξεχωριστά η κάθε μία τα δεινά του δεκαετούς πολέμου. Με αυτή την αφορμή αναρτώ ένα απόσπασμα από τη μάνα των μανάδων, Εκάβη.


Κακότυχες γυναίκες, από το πένθος συντριμμένες μη σταματάτε το μοιρολόι για όσους χάσατε στην πιο τρανή του Ιλίου πόλη, την Τροία, την αγαπημένη χώρα μας. 
Πάντα τον έτρεμα τον πόλεμο, μάτωναν την καρδιά μου οι συμφορές που έφερνε και οι θρήνοι των μανάδων. Κι αυτό που τόσο σκιαζόμουνα -το έζησα μπροστά στα μάτια μου, τον πολυαγαπημένο κύρη και βασιλιά μου είδα να σκοτώνουνε και τις παρθένες κόρες μου τον βιασμό να δέχονται και σκλάβες να τις παίρνουνε οι Αχαιοί. 



Εμείς που πιο λίγο απ’ όλους φταίξαμε -πιο πολύ απ’ όλους πληρώσαμε, αντίτιμο ακριβό, του ήλιου τη λάμψη να μην ξαναβλέπαμε πια.


Δεν είχε έλεος η ανάγκη, πώς να μετρούσα το αλογάριαστο. Πίκρα στην πίκρα επάνω ποια η χειρότερη ανταγωνίζονταν. Μα τούτα τελειώσανε τώρα γυναίκες. Σκιές θλιβερές θα μείνουμε για πάντα… όπως πάντοτε υπήρξαμε αληθινά εμείς σε όλη τη ζωή μας, «Λιπεσάνορες», γυναίκες παρούσες που όμως πάντοτε λείπαμε στους άντρες.

Αχ άντρες, άντρες μπορείτε να έχετε στο κρεβάτι σας και στην καρδιά σας όποια θέλετε κι εσείς σκοτώνεστε για μια γυναίκα που δεν της αξίζει ούτε μια σταγόνα απ’ το αίμα σας.

Νικηφόρος Βρεττάκος


Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα
Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης
ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή,
Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα,
μ᾿ ἕνα πικρὸ ραβδὶ θὰ ψάχνω νὰ βρῶ μία πηγή.
πόρτα σὲ πόρτα θὰ γυρνῶ μ᾿ ἕνα ψωμὶ στὴ μασχάλη.
Ἔχε ἀναμμένη τὴ φωτιὰ πάντοτε, γιατὶ πάντοτε
θὰ σοῦ γυρίζω μουσκεμένος- Ἔχω ζεσταμένο
στὰ γόνατά σου ἕνα πουκάμισο κι ἔχε τὸ νοῦ σου
στὴν πόρτα καὶ στὴ δημοσιὰ μὴν ἀκουστῶ, γιατί,
δίχως λειψὸ ἀποφέγγαρο κι ἄστρι, κάθε φορά,
ἀπὸ τὴν ἄκρη θά ῾ρχομαι τὸν κόσμου.
Νικηφόρος Βρεττάκος


Carpe diem - Amour fou
Σε αυτό το βιβλίο υπάρχουν αναφορές για τον ενδόμυχο εαυτό για δυσκολίες του ανθρώπου και τους συναισθηματικούς γρίφους της ζωής. Είναι αποστάγματα εννοιών, γνωστών σε όλους μας, αλλά απαραίτητων στις ζωές μας καθώς καθοδηγούν συνειδήσεις μέσα σε όρια ευγένειας και σεβασμού. Είναι έννοιες που συχνά στην καθημερινότητα, αρκετές φορές ξεχνάμε -ειδικά σε στιγμές κορύφωσης σοβαρών καταστάσεων- και είναι αναγκαίες να μας υπενθυμίζουν κάποιους βασικούς κανόνες που θα μας ανοίξουν δρόμους να συναντήσουμε τον βαθύτερο εαυτό μας.

Σάββατο, 16 Μαρτίου 2019

Υπατία 
462 σελ 
ISBN 978-960-6813-73-3 


Η συγκλονιστική ιστορία της γυναίκας που δίδασκε παντού το ελληνικό πνεύμα, συγκρούστηκε με τον κλήρο και κατηγορήθηκε ως μάγισσα.

4ος - 5ος αιώνας μ. Χ. Η φημισμένη Αλεξάνδρεια πνίγεται στο κρασί των καπηλειών, στις ηδονές των γυναικών του δρόμου, στις δεισιδαιμονίες, στις φιλοσοφικές διαφορές και διαμάχες των θρησκευτικών φανατισμών με τους φονικούς διωγμούς.
Μέσα σε αυτή τη διαφθορά, μια γυναίκα αφοσιωμένη στα ελληνικά ιδεώδη διδάσκει στο πανεπιστήμιο, στους δρόμους και στο σπίτι της το αστείρευτο ελληνικό πνεύμα. Αυτή η σοβαρή ευθύνη δεν της στερεί το γυναικείο ένστικτο και στο πρόσωπο του χριστιανού έπαρχου βρίσκει τον έμπιστο φίλο και άντρα.
Η φιλία και ο πλατωνικός δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα τους ενοχλεί τον κλήρο που δεν αργεί να στραφεί εναντίον της και να της προσάψει κατηγορίες ως μάγισσας και υποκινήτριας εχθρικών ενεργειών εναντίον του...
Δύο άνθρωποι γεμάτοι ηθικό χρέος απέναντι στις ηγετικές θέσεις που κατέχουν και στις κοινωνικές συνθήκες της θρησκόληπτης φανατικής εποχής, ζουν κρυφά ανομολόγητες στιγμές αγάπης χωρίς ποτέ...

Πετυχημένη τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής με επίκεντρο μια αξιόλογη γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της τις αρετές του φύλου της, καθώς βρέθηκε στο μεταίχμιο της ιστορίας, από το λυκόφως του νεοπλατωνισμού στους πρώτους σκοτεινούς αιώνες του Χριστιανισμού.

Μυθιστορηματική βιογραφία που κυλάει αβίαστα, με φανταστικούς διαλόγους και εικόνες, γύρω όμως από πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα τα οποία ο συγγραφέας αναπαριστά πειστικά, μετά από ενδελεχή έρευνα...

Αλεξάνδρα Δήμου

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ-ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ- ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΕΝΔΥΜΑ 
εκδόσεις Εν τύποις



Η Διαδραστική γραφή είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας και χρησιμοποιεί την δυναμική μιας ενεργητικής κατάστασης μέσω της δράσης. Και δράση τι σημαίνει άλλο από πράξη και πράξη τι άλλο να σημαίνει από αισιόδοξη δημιουργία. 

Μια ενασχόληση δημιουργικής γραφής όπου μέσα από ασκήσεις θεατρικού δράματος ενέχεται η επαφή και άρα η διεργασία κάποιου θέματος που απασχολεί την ψυχική διάθεση και προσωπικότητας του καθενός 

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις παρά μόνο η διάθεση από τους συμμετέχοντες να προβάλλουν τον δημιουργικό χαρακτήρα… 


Μέσω των ασκήσεων γραφής οι συμμετέχοντας θα μπορούν να αναδείξουν τον εαυτό τους με τη δημιουργία κειμένων εξιχνιάζοντας προβλήματα στη βάση τους ώστε να αποβληθεί ο φόβος αντιμετώπισης των, βρίσκοντας ο ασχολούμενος το δρόμο προς μία πνευματική ελευθερία 

Η ανάδειξη του δημιουργικού εαυτού και η ανακάλυψη στοιχείων της προσωπικότητας, δεν εκτονώνει μόνο το βάρος των συναισθημάτων αλλά τη συνειδητότητα και τη δύναμη του σώματος με σκοπό να βελτιώνει τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό, αλλά και με τους άλλους.

Πιστοποιητικό ανυπαρξίας


Ποιήματα

2011   60 σελ.
ISBN 978-960-380-224-2



είδες

Μυστήριο η αναζήτηση του Άλλου,
η αναμονή μιας απάντησης
σχεδόν αγωνία,
όπλα ανίκητα τα έξυπνα λόγια,
οι απόλυτες σκέψεις,
κι εσύ χαμένη στη σιωπή ως άλλη άγνωστη
γραπωμένη στα παγωμένα σίδερα της
γέφυρας του Brooklyn
κοιτάζεις τα χρώματα της ζαφοράς
που χάσκουν ανάμεσα
από ουρανοξύστες
και λεωφόρους πολύβουους.
Ψελλίζοντας βρίζεις τα πουλιά που
κρώζουν ερωτοτροπώντας.

Απογοητεύεσαι που είναι ελεύθερα και μένουν.

Σιωπή
η μοναδική αλήθεια


στο μικρό κομοδίνο δεν υπάρχουν πια φωτογραφίες / ένα μπουκάλι με δυο γουλιές μαστίχα μόνο απόμεινε να ικετεύει χείλια, εκστάσεις και αβύσσους / δύο ρεσό περιμένουν το χέρι που θα τα κάψει ρομαντικά / στο συρτάρι ανάκατες κάλτσες, εσώρουχα, τρυφερότητες κι αμφίθυμες σκέψεις / ο καναπές στην υποκρισία μιας στοργής διαγράφει ακόμη τα σώματα απ’ το νυχτιάτικο βολόδερμα / ανάμεσα στα μαξιλάρια η ξεχαρβαλωμένη κούκλα προσμένει ίσως κάποια επιστροφή
κι αυτές οι σιωπές, η μοναδική αλήθεια…

Anima mia
Δημήτρης Βαρβαρήγος
μυθιστόρημα
εκδόσεις  Εν τύποις


Φλωρεντία 1860. Anima mia... κάθε άνθρωπος επιλέγει στη ζωή του τον τρόπο που θ' αγαπάει τον Άλλον. 
Αυτή η αγάπη όμως, δεν πρέπει να περιορίζει την ελευθερία. Ο καθένας μας κάνει τις επιλογές του και χαράζει τη μοίρα του. 
Μαρία Ρόζα και Σαλιβέριος, δυο νέοι μια αγάπη. 
Ζουν την αναστάτωση του έρωτα με όρκους αιώνιας αγάπης και βυθίζονται στις προσωπικές τους περιπέτειες. 
Οι οιωνοί της μοίρας όμως, έχουν φροντίσει να βιώσουν μ' έναν τόνο λύπης την πίστη και την περηφάνια. 
Μια συγκλονιστική ιστορία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα, από στιγμές πραγματικής ζωής, φαντασίας και πάθους στα όμορφα χρόνια της αθωότητας. 
Μια σπαρακτική αφήγηση μέχρι τα βάθη της ψυχής για τη ζωή, την ελευθερία, τα όνειρα και τις ελπίδες των ανθρώπων που τη βίωσαν ως πρωταγωνιστές της. 





«Carpe diem – Amour fou» 
του Δημήτρη Βαρβαρήγου 
εκδ. Λυκόφως, σελ. 160 


«Αν ο εαυτός δημιουργεί το πνεύμα, είναι μοναδικό. Αν το πνεύμα δημιουργεί τον εαυτό, είναι αριστούργημα». 

Διαβάζοντας το καινούργιο βιβλίο του ΔΒ, το πνεύμα διεγείρεται μέσα από τη φιλοσοφική σκέψη που περικλείεται στο εγχειρίδιο αυτογνωσίας «Carpediem», ενώ άπειρα συναισθήματα πηγάζουν από τις 37 ερωτικές επιστολές της νουβέλας «Amour fou». 

Με τη δυνατή γραφή και τον ιδιαίτερο χειρισμό του συγγραφέα το βιβλίο διαβάζεται σαν κουτί μαγικό. Απ’ τη μια πλευρά του οι στοχασμοί της σοφίας κι απ’ την άλλη η μαγική αίσθηση που απορρέει από την τρέλα του έρωτα. Κι οι δυο όψεις στοχεύουν στην ψυχή, με τις κρυμμένες δυνάμεις της απ’ τη μια όψη και με την ανάγκη της για αγνή αγάπη, απ’ την άλλη. Δυνάμεις με στόχο τον έρωτα που τρέχουν μπροστά απ’ τη σκιά του σύννεφου μέσα στο λαμπρό ήλιο να κοροϊδεύουν το σύννεφο και να χλευάζουν τον άνεμο, γιατί η τρελή αγάπη κι αυτόν τον ίδιο τον άνεμο ανατρέπει. 

Αυτές τις δυνάμεις ακολουθούν οι ήρωές του, για να φτιάξουν έναν «εαυτό». Εαυτό καθαρό, γνήσιο, αληθινό, με σκέψεις και αισθήσεις σε μια κοινή πορεία και με τις παραμέτρους του «εγώ» μια-μια να εξαφανίζονται: 

«Οδήγησε τον εαυτό σου με την εσωτερική σου αλήθεια για να φτάσεις στην αυτοπραγμάτωση», λέει ο συγγραφέας. 

Σαν μια «σταγόνα» η ψυχή να κυλά ανάμεσα σε απλά στοιχεία της καθημερινότητας και να απλώνεται διάφανη στο χαρτί με λέξεις, σκέψεις, στιγμές που πλαταίνουν το χρόνο κι ας γεύονται πόνο: 

«Ο πόνος είναι η επίγνωση πως υπάρχουμε», μας λέει, στιγμές που προδιαγράφουν την ελευθερία και σκορπούν τις αναζητήσεις σ’ ένα χαμόγελο: 

«Ακούμπησε την ψυχή σου επάνω σε ένα χαμόγελο», αρκεί αυτή η «σταγόνα» να δίνει ότι μέσα της υπάρχει. Χαρά, έρωτα και προ παντός την αλήθεια. Κι έτσι ο νους πλαταίνει ακόμα με την προτροπή για ζωή «συνειδητή», που οδηγεί με εμπιστοσύνη προς την «ελευθερία», την ολοκλήρωση του κόσμου που κουβαλάμε μέσα μας, κρατώντας την αίσθηση της πραγματικής αγάπης προς τον άλλον και τη συγχώρεση, αναγνωρίζοντας τα λάθη μας. 

Κι ο χρόνος δεν θα είναι παρά στιγμές γεμάτες, έτσι που θα κρατάμε τη ζωή στο χέρι μας με ευγνωμοσύνη, με απόλαυση, μαθαίνοντας απ’ τη θλίψη, ελπίζοντας στο αύριο: 

«Ζήσε σαν αιωνιότητα τις στιγμές του θείου δώρου της ζωής. Δείξε το σεβασμό σου σε κάθε τι που σε περιβάλλει. Και την πρέπουσα ευγνωμοσύνη για όσα δώρα σου χαρίζει η κάθε ξεχωριστή μέρα». 

Έτσι πλαταίνει η ζωή. Έτσι πλαταίνουμε κι εμείς, αγγίζοντας το μεγαλείο του Έρωτα, ανάμεσα στον ονειρικό και τον πραγματικό κόσμο: 

«Αυτός είναι ο έρωτας, από αυτόν γεννήθηκες και του οφείλεις κάθε στιγμή στη ζωή σου». 
Αυτή η «θεία τρέλα», όπως την αποκαλεί ο Πλάτωνας, είναι η επιθυμία της συμπόρευσης με ότι πιο υψηλό μπορεί να αγγίξει την ψυχή, το πνεύμα και τις αισθήσεις. 

Είναι η αισιοδοξία, η νοσταλγία των πόθων, ακόμα κι η συνήθεια κι η αλήθεια που η μοίρα αποκαλύπτει. Κι η αγάπη, η αγάπη η αληθινή έξω απ’ τ’ ανθρώπινα, η ονειρική, το πάθος: 


«Αφουγκράσου, κάπου υπάρχει μια σκέψη για σένα, δική σου, κάποιο σημάδι κόκκινο περιμένει να κολλήσει στο κορμί σου, νομίζει πως το σκοτάδι δε θα φαίνεται, μα σέρνει μαζί του κι έναν αναστεναγμό, αναστεναγμό σέρνει κι αυτός ακούγεται. Είναι ο έρωτας και ο δαίμονας οργασμός. Κι αυτή η έξαψη η τρελή που καίει σωθικά και η ψυχή ουρλιάζει»
γράφει στο Αmour fou. 

Πάθος που καθορίζει την Τέχνη, καθορίζει την ίδια την ανθρωπότητα. Τρέλα, που δοκιμάζει τις αντοχές, που οδηγεί στην αβεβαιότητα, στις εμμονές που ματώνουν: 

«Έρωτας είναι κι όπου αγγίζει, ματώνει», ξυπνά τις μνήμες… «με πόσες μνήμες να πληρώσω»… μεταμορφώνει, γίνεται Τέχνη. 

Είναι η ίδια αγάπη, που ολοκληρώνει τον εαυτό οδηγώντας τον στην αυτογνωσία, που ομορφαίνει την ψυχή, που σκορπίζει τη ζωή σε στιγμές γεμάτες: 

«Αυτό το σκόρπισμα θα είναι το χάος των μαγεμένων αισθήσεών σου, των μαγεμένων σου αισθήσεων το χάος θα είναι»… γράφει τελειώνοντας. 

Τελειώνοντας αυτό το υπέροχο βιβλίο, νιώθουμε πως μας χαρίζεται ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, γιατί μας ωθεί να βρούμε μέσα μας στοιχεία της ύπαρξής μας, με το στοχαστικό λόγο του, με τη δυνατή και έμπειρη πένα του και τις ευαισθησίες της ψυχής του.

Γράφει η Ελένη Λύτρα-Χαραρά