Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019

"Περί ου"
Για τον Μιχάλη Κατσαρό: "Ποίηση ισχυρή με ιδέες κοινωνικές"

γράφει ο Δημήτρης Βαρβαρήγος

Χρησιμοποιώ αυτό το τίτλο που ο ίδιος ο ποιητής Μιχάλης Κατσαρός είχε αναφέρει σε μία του συνέντευξη απαντώντας στην ερώτηση: Τι είναι ποίηση;


Τι πιο δύσκολο από τα λόγια εκείνα κάποιων συνοδοιπόρων που προσπαθούνε να καταγράψουν τη ζωή και το έργο ενός μεγάλου άντρα. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή, τόλμη και παρρησία ώστε να ακολουθηθεί η σωστή κι αντικειμενική στάση, γιατί αλλιώς η όποια κρίση θα ενέχει πολλά στοιχεία υποκειμενισμού και ίσως η καλή πρόθεση να μην φανεί.

Για μένα ο Μιχάλης Κατσαρός, είναι ο ποιητής της αναίρεσης, της παρόρμησης και της εκφραστικής πληρότητας. Θα μπορούσα να τον αποκαλέσω σαν το τελευταίο από την μεγάλη γενιά, ανατρεπτικό ποιητή. Με μία φράση ο αληθινός ποιητής του δρόμου αυτός που ανοίγει ένα νέο δρόμο στην ποίηση.* {Λόγια του ιδίου από συνέντευξη.}

Ο ΜΚ σαν άπιστος και αιρετικός απέδειξε στη ζωή του πως ήταν εραστής της ελευθερίας γεμάτος λεβεντιά και παρρησία που απέρριψε πολλές συμβατικότητες συντηρητισμού και ηθικής ηλιθίων της θρησκευτικής και δογματικής κοινωνίας που βίωσε στα χρόνια που του έτυχαν κι ας τον χρησιμοποίησε η μικροπολιτική σκοπιμότητα της αριστεράς. Η κρίση του απλού κόσμου είναι πλέον ξεκάθαρη.

Πήγε κόντρα σε ιδέες και κατεστημένα που στερούν την ελευθερία κι αποκοιμίζουνε το πνεύμα. Όρθωσε το ανάστημα του με τον καυστικό, προφητικό και πάντα μαχητικό λόγο του. Αδιαφόρησε για το αίμα που θα έχανε χτυπώντας τη γροθιά του στο μαχαίρι. Δεν τρόμαζε στην ιδέα ότι ο ρεαλιστικός λόγος του πιθανόν να του χάριζε κάποιο χαρακτηρισμό του τύπου, γραφικού ή φευγάτου, που άλλωστε πολλοί υποστηριχτές υπήρξαν, όσο ζούσε τουλάχιστον, να τον βλέπουν ή να τον αποκαλούν έτσι. Αδιαφόρησε για όλα και συνέχισε να δρα ανεξάρτητος.

Ουμανιστής κι επαναστάτης. Έγραφε για τον άνθρωπο, για τους αγώνες που έπρεπε να δώσει, για τις ελπίδες, τα όνειρα και τα οράματα του. Στα ποιήματα του γίνεται αντιληπτή μια νευρικότητα, ένας θυμός για όλη την ανθρώπινη ανοχή. Ο ποιητής θέλει με τον ορμητικό του λόγο να αφυπνίσει συνειδήσεις. Θέλει με τη σκέψη και τα συναισθήματα του να προχωρήσει βαθιά στα κύρια και ζωτικά θέματα και να ξυπνήσει τους εφησυχασμένους από τον ύπνο του δικαίου. Προσπαθεί και φυσικά καταφέρνει ο λόγος του να ζωντανέψει στις ψυχές εκείνες που επιλέγουν να βλέπουν όσα τις ευχαριστεί. Καταφέρνει να ταρακουνήσει αυτούς που αισθάνονται χωρίς να αισθάνονται. Μοιράζεται τον πηγαίο ψυχικό πλούτο του με τον κόσμο, όπου άμεσα αυτός, ο κόσμος, τον κάνει κτήμα του, αφού η εκφραστική πληρότητα του λόγου του πετυχαίνει το στόχο της φωνάζοντας την παντοτινά πιο επίκαιρη λέξη, «Αντισταθείτε.»


Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΜΟΥ

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει: καλά είμαι εδώ.

Αντισταθείτε σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι
και λέει: Δόξα σοι ο Θεός .

Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πoλυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρεία εισαγωγαί- εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε
σ’ αυτόν που χαιρετάει απ’ την εξέδρα ώρες
ατέλειωτες τις παρελάσεις
σ’ αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει
έντυπα αγίων λίβανον και σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.

Αντισταθείτε πάλι σ’ όλους αυτούς που λέγονται μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ’ όλα τ’ ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ’ όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακείες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
από γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.

Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ’ αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ’ όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ
αντισταθείτε.

Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.

Τι πιο τρανή απόδειξη από τη δική του αντίσταση, τη μοναχικότητα.
«Η αντίσταση του ξεκίνησε εναντίον της οικογενειακής ζωής, μισθός, σταθερή ζωή, σπίτι, πεθερικά…το’ σκασε κυριολεκτικά τρέχοντας για να μην ξαναζήσει ποτέ πια μαζί με άλλον άνθρωπο». λόγια του γιου του, Στάθη Κατσαρού.

Το μεγάλο πνεύμα που έτρεφε ο ΜΚ στο σώμα του δεν μπορούσε κι αν το ήθελε ακόμη, να το καταπνίξει στερώντας ο ίδιος στον εαυτό του το πολύτιμο αγαθό που ζωογονούσε κάθε του κύτταρο, την απόλυτη ελευθερία, που άλλωστε ήταν και η βασική αφετηρία της έμπνευσής του.
Όπως όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί, ο ΜΚ δεν στάθηκε αλλά προηγήθηκε της εποχής του. Ευτυχώς όμως λόγο της ραγδαίας εξελικτικής πορείας της κοινωνικής και τεχνολογικής ζωής, πρόλαβε να χαρεί λίγο την ανταπόκριση και την καταξίωση που αναλογούσε στο έργο του.

Ο ΜΚ, ποτέ δεν αναρωτήθηκε για το πώς θα έπρεπε να εκφραστεί αφού ομολογούσε: στον καθένα η ποίηση αρέσει για κάτι δικό του, κάτι προσωπικό. Γι αυτό, ποίηση είναι ότι επιβάλλεται ως ποίηση.
Ο ΜΚ, ήταν ο ποιητής που ήθελε να μάθει τον κόσμο να ζει ελεύθερος. Ο αιρετικός που αγάπησε τη ζωή και πρόβαλλε αυτή την αγάπη μέσα από το μοναδικό όπλο του, την ποίηση του!
"Μέσα από Σένα" 
Πατήστε επάνω στο Link να μας ακούσετε.


Καλεσμένος μας ο συγγραφέας-μεταφραστής ΓΙΩΡΓΟΣ ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ. 

Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ.
Διευθυντής του σταθμού, ΆΓΓΕΛΟΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ




Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα. Είχαμε μηνύματα από: ΑΜΕΡΙΚΗ. ΚΥΠΡΟ. ΙΤΑΛΙΑ. ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΔΑΝΙΑ. ΑΙΓΥΠΤΟ. ΕΛΛΑΔΑ , κα

Λιπεσάνορες
οι γυναίκες που εγκαταλείπουν τους άντρες


Ο καθένας μας έχει μια ιστορία να διηγηθεί… έχει μνήμες από τα παιδικά του χρόνια, εμπειρίες από το πέρασμα του στη ζωή με όλα όσα προσφέρει, γνώσεις, βιώματα, επιτυχίες, αποτυχίες, έρωτες αγάπες και ελλείψεις… μια από τις δικές μου εμπειρίες η πιο σοβαρή ήταν όταν βρέθηκαν μπλεγμένος μέσα σε έναν πόλεμο που όταν μπλέχτηκα δεν μπορούσα να ξεφύγω… αν την κοπανούσα, θα με κατηγορούσαν για λιποτάκτη, έτσι έμεινα μέσα στον όλεθρο να ζήσω τη συμφορές του πολέμου.
Πέντε χρόνια έζησα εκείνες τις μάχες, γνώρισα τους πιο τρανούς ήρωες, έκλαψα, πλάνταξα στο χαμό τους… Γνώρισα και τις πιο σπουδαίες γυναίκες που βίωσαν όλο αυτό το τρόμο στο πετσί τους. Γνωρίστηκα καλά μαζί τους… μου έδειξαν εμπιστοσύνη και μου άνοιξαν τις καρδιές τους… τις συμπάθησα όλες, πονεμένες ψυχές είχαν με όσα βίωναν, έχαναν παιδιά, άντρες αδέλφια και πατεράδες… μένανε μόνες να αντέξουν τη σκλαβιά και την επιβουλή των εχθρών τους… κάποιες κατάφεραν να γλιτώσουν πεθαίνοντας, κάποιες άλλες άτυχες ζήσανε τη σκλαβιά υπηρετώντας το μίσος… που είχαν μέσα τους για τους δεσμώτες τους.
Τα έβλεπα όλα αυτά, έπασχα αλλά δεν μπορούσα να βοηθήσω… μια φορά που πήγα να τα βάλω με τον Αχιλλέα, μου χάλασε ο εκτυπωτής… άλλη μια φορά που έβρισα τον Αγαμέμνονα για τον εγωισμό του, με έπιασε ίλιγγος.


Μόνο με τις γυναίκες κατάφερνα να συνδιαλέγομαι και να μαθαίνω τα πάντα, με όσα γίνονταν στα ιδιαίτερα δωμάτια των ψυχών τους.
Τις αγάπησα όλες και συμπορεύτηκα αυτά τα πέντε χρόνια σε κάθε τους ευτυχία δυστυχία ή πάθημα. Τις υποστήριξα σε μεγάλο βαθμό τόσο που οι άντρες με κατηγόρησαν ότι με σέρνουν από τις εσθήτες τους… γέλασα… ρε τους φώναξα… τι πάει να πει είναι γυναίκες… άνθρωποι είναι και μάλιστα με μεγάλη αξία… μας γεννούν, μας φροντίζουν, μας μαθαίνουν, μας ερωτεύονται, μας παντρεύονται, μας κάνουν παιδιά, μας κλαίνε όταν πεθαίνουμε, φροντίζουν τη γη που μας σκεπάζει μέχρι που μας ακολουθούν στο χώμα…


Οι άντρες επαναστάτησαν με όσα τους είπα… Α, εσύ δεν πας καλά μου φωνάξανε… αφήστε τον αυτόν να κρύβεται κάτω από τα ρούχα τους και πάμε εμείς να συνεχίσουμε τις αμάχες μας.
Κι εκείνες δάκρυζαν που ήξεραν ότι ήταν η τελευταία φορά που τους έβλεπαν
Κάπως έτσι ενστερνίστηκαν τον τίτλο όπως τις αποκάλεσε ο παππούς τους, ο Όμηρος, με μια όμορφη λέξη που για τις γυναίκες που θα λείπουν στους άντρες… για τις γυναίκες που εγκαταλείπουν τους άντρες κι ας είναι παρούσες στις ζωές τους…
Λιπεσάνορες.
«Ζωή και Πάθος»
θεατρικό έργο


Τραβάω βαθιά ρουφηξιά τη ζωή. Σου βάζω το τσιγάρο στο στόμα να την μοιραστούμε… κι εσύ το κάψιμο να δοκιμάσεις και να σου αρέσει ο πόνος μου, όπως μ’ αρέσει ο δικό σου. Πίστεψε με. Μη θυμώσεις μαζί μου, να μάθεις πρέπει να υπομένεις, να με αντέχεις όλο και πιο πολύ κάθε μέρα μέχρι να με συνηθίσεις και να σου γίνω απαραίτητη. Σταμάτα, ψυχή μου… ξέρω, πολλές φορές σ’ εκνευρίζουν τα λόγια μου. Φώναξε, «θα σε ξεπεράσω» να ξεσπάσεις. Κάθε φορά ο ίδιος θυμός, ο ίδιος θυμός πάντα, τα ίδια λόγια πάντα… πάντα τα ίδια λόγια που δεν έχουν κάτι να κρύψουν. Στο ίδιο στενό δωμάτιο της οδού Ξενίας, ξεχύνονται περιπλανώμενα να σκοτώνουν το γέλιο. Όμορφέ μου! Λίγοι μπορούν να χαρούν το μοίρασμα, το αληθινό μοίρασμα. Είναι μάλλον εκείνοι οι εκλεκτοί των θεών. Ναι, οι ξεχωριστοί, είμαστε εμείς… είμαστε εκείνοι, οι εκλεκτοί των θεών. Οι ξεχωριστοί που ενώσαμε μυαλό, σώματα, αφοσίωση κι αλήθειες στις φυσικότητες μας.
Μυστική γνώση ο απαραίτητος πόνος. Πραγματική ευτυχία, η αληθινή αφοσίωση. Γελούσες και μου ‘λεγες, δοκίμασε ν’ αγαπάς… η αγάπη θα σε κάνει ψηλά να πετάξεις. Μη φοβάσαι, κι αν χάνεις ύψος στο πέταγμα σου, βάλε λίγη αγάπη πάρα πάνω. Αν τα ύψη φοβηθείς, κλείσε τα μάτια κι αφέσου, τα μάτια κλείσε και νιώσε τη.
Νιώσε το πόσο αγαπάς.
Η παρουσία σου, συνήθεια καθημερινή, ν’ απλώνεις τα χέρια σου επάνω μου. Καθημερινή συνήθεια, το χάδι απ’ την ατέρμονη κίνηση της παλάμης. Χορός ανέμελος οι στιγμές σαν τη βροχή που χτυπάει στα παράθυρα της οδού Ξενίας 11. Από ένα ποτήρι, γουλιά γουλιά, στερεύει το κόκκινο κρασί στα χείλη.
Δανεικός φόβος


Μέσα από ξένα μάτια κοιτάζω
φόβους δανεικούς να κρέμονται στα κάγκελα
ρούχα νωπά.
Ασάφειες γνέθουν στην απρόσμενη αιώρηση

κανένας θόρυβος δεν υπάρχει
έτσι γίνονται τα δύσκολα
σιωπηλά
κανείς να μην ενοχληθεί
και κάποια φανεί απορία στα πρόσωπα τους.

Νύχτα αμφίβολη
τίποτα δεν ακούγεται
κανείς δεν ακούει
γιατί καμιά φωνή δεν υπάρχει
μόνο σιωπή
μόνο απουσία εσκεμμένη
κλεμμένη
απ’ του χρόνου τις γρίλιες
"Μέσα από Σένα"


Πατήστε επάνω στο Link να μας ακούσετε.

Καλεσμένη μας η συγγραφέας-μεταφράστρια ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΝΑ. 



Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ.
Διευθυντής του σταθμού, ΆΓΓΕΛΟΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα. Είχαμε μηνύματα από ΑΥΣΤΡΑΛΊΑ. ΑΜΕΡΙΚΗ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΔΑΝΙΑ. ΚΥΠΡΟ. ΙΣΠΑΝΙΑ. ΕΛΛΑΔΑ...

Λιπεσάνορες 
οι γυναίκες που λείπουν στους άντρες...


Mυθιστόρημα, εκδόσεις ΝΣ. ΜΠΑΤΣΙΟΥΛΑΣ 

Οι δρόμοι αλλάζουν, οι καιροί αλλάζουν, οι τρόποι αλλάζουν, αλλά ο σκοπός είναι ίδιος… Αυτή είναι η μοίρα των θνητών, η μοίρα μας, να αγωνιζόμαστε και να αντιστεκόμαστε… να πολεμάμε και να πέφτουμε, να πέφτουμε και να νικάμε. Πάντα μπροστά μας, η αρχή μιας νίκης• κι ενός τέλους.

Οι γυναίκες, δεν έχουμε ζωή να μας ανήκει, χαμένες είμαστε στα χέρια των αντρών… το ξέρετε θαρρώ και μην καμώνεστε εσείς οι νέες πως σας λείπει η πείρα… γυναίκες είστε και δεν ξεγελιέται το είναι σας.

Πώς αλλιώς να μιλήσω για εκείνες τις σημαντικές μορφές που η ζωή τους έγινε θρύλος; Που ακόμη και κάτω απ’ τη σκιά των αντρών τους έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ανθρώπινης ιστορίας.

Έγιναν δρόμοι ζεστοί που θα ακολουθούνται για πάντα από τις επόμενες γενιές.

Αυτή ήταν και η αφορμή να ασχοληθώ με ένα τόσο γνωστό θέμα, αλλά με μια διαφορετικότητα απ’ τη συνηθισμένη ιστορική καταγραφή της Ιλιάδας του Ομήρου.

Η ιδέα της σύλληψης να γράψω για 15 γυναίκες που ζήσανε τα δεινά ενός δεκαετούς πολέμου, ήταν για μένα ένα προσωπικό στοίχημα να καταφέρω αρχικά να τις γνωρίσω για να εισχωρήσω στον διαφορετικό προσωπικό και ψυχικό κόσμο τους, καθώς όσο κρατούσε το γράψιμο με έθετε ενώπιον της πάλης μεταξύ των δύο φύλων όσο και στις ψυχικές και πνευματικές αντιθέσεις τους.

Όσο έμπαινα βαθύτερα στη ψυχολογία αυτών των ηρωίδων τόσο γινόταν η αναφορά μου ένας φόρος τιμής γι’ αυτές, που σιωπηρά ακολουθούσαν μια ειμαρμένη προδιαγεγραμμένη από τους άντρες.

Με ρομαντική διάθεση αναμείχθηκα συγγραφικά στην κλασική ελληνική ομορφιά ενός σπουδαίου έπους με αρχέγονες ρίζες, που αιώνες τώρα αναγεννιέται στην πατροπαράδοτη συνείδησή μας ως αναμνήσεις άλλων διαστάσεων, κουβαλώντας τη ψυχική υπόσταση των θρύλων του μακρινού, μα πάντα ζωντανού παρελθόντος μας.


Κατά την πενταετή διάρκεια συγγραφής αυτού του πλούσιου ιστορικά αλλά εξ’ ίσου φανταστικού ταξιδιού κατάφερα να βρεθώ πλάι στη ζωή γυναικών βιώνοντας μέσα απ’ τις αισθήσεις τους, την τραγικότητα του παράλογου πολέμου.

Οι αφηγήσεις εμφάνισαν γεγονότα που σχετίζονταν απόλυτα με τις ζωές τους και καθόρισαν τις πορείες τους, καθώς τα έζησαν κάτω απ’ τη σάρκα τους, και κύλησαν στο αίμα τους σαν ανάγκη να τα μεταδώσουν στις επόμενες γενιές.

Τις συνάντησα ως Άυλες Σκιές στην αιωνιότητα. Εμφανίστηκαν μέσα απ’ τις ρωγμές του τρισκότεινου Άδη, και μου αφηγήθηκαν τις περιπέτειες τους με διαφορετικό προσωπικό ύφος η κάθε μία φανερώνοντας τα δεινά και τις συμφορές τους, τις ψυχικές αντοχές τους, τις εσωτερικές συγκρούσεις τους, τα παθήματα και προσωπικά πάθη τους.

Πως ένιωσαν τη χαρά, τη λύπη, τον έρωτα, την αγάπη, τη συμβίωση, τη μητρότητα, την αντρική επιβουλή, τον πόλεμο, την προδοσία, τη σκλαβιά, το θάνατο.

Μου μίλησαν για τους άντρες, τούς ήρωες, τη τόλμη, τη φιλία, την αξία των ιδανικών, τη γενναιότητα ν’ αγωνίζεται κανείς για την πατρίδα του ως το τέλος.

Αφηγήθηκαν τον ηρωισμό της καθημερινής ζωής, την αξία της καρτερίας, τη νοσταλγία της ειρήνης, τις ευθύνες του ανθρώπου για τις πράξεις του, για τους υπερασπιστές του δικαίου.

Δεν ξέρω να πω, πόσο μύθος, πόσο αντίθετος με τη σημερινή πραγματικότητα μπορεί να είναι ετούτος ο πόλεμος που ο απόηχος του θα συνεχίσει πάντα να σαγηνεύει τις σκέψεις μας.

Όμως το σίγουρο είναι πως κρύβει τις ίδιες αλήθειες από αυτές που όλοι γνωρίζουμε και μας κυβερνάνε.

Μίσος, συμφορά, πόνο, οδύνη, κακουχίες, δυστυχία, αφανισμός και μέσα απ’ όλα αυτά τα δεινά να ζωντανεύουν ιστορίες αγάπης και αυτοθυσίας.


* Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, γεννήθηκε στην Αθήνα. αποφοιτά από αγγλική σχολή λογοτεχνίας «awarded by the writing school» και γράφει σήριαλ για την τηλεόραση, θέατρο και λογοτεχνία. Το βιβλίο «Υπατία» παρουσιάστηκε στην κεντρική αίθουσα της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας στην Αίγυπτο το 2007, γυρίστηκε ταινία με τον τίτλο «Agora» και θεατρικό έργο από την θεατρική ομάδα «Ανάδρασις».

Έχει εκδώσει συνολικά 14 μυθιστορήματα ενηλίκων και 7 παιδικά βιβλία και οκτώ θεατρικά έργα. Το βιβλίο «Λιπεσάνορες, τα χρόνια του φιδιού», μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Μπατσιούλας – Momentum».

Ο Δημήτρης Βαρβαρήγος, είναι: Πολιτιστικός εκπρόσωπος της Unesco λόγου, τεχνών κι επιστημών για την Πετρούπολη. Μέλος των «Ιστορικών συγγραφέων». Στη συντακτική επιτροπή του λογοτεχνικού περιοδικού «Ρωγμές». Συντάκτης της εφημερίδας «Μορφωτικός της Πετρούπολης». Μέλος στο Διεθνές Πολιτιστικό Φόρουμ «Ανάδρασις». Οργανωτής Λογοτεχνικών εκδηλώσεων. Έχει συμμετάσχει ως εκπαιδευτής σε εργαστήρια δημιουργικής γραφής στους Δήμους Πετρούπολης, Αμοργού, Πάρου, Αταλάντης, Στον Μορφωτικό Όμιλο Πετρούπολης, στους εκδοτικούς οίκους Άγκυρα και Έναστρον

"Μέσα από Σένα" 


Πατήστε επάνω στο Link να μας ακούσετε.

Καλεσμένη μας η συγγραφέας, ΑΡΓΥΡΩ ΜΑΝΤΟΓΛΟΥ. 


Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ.
Διευθυντής του σταθμού, ΆΓΓΕΛΟΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα. Λάβαμε μηνύματα από: ΚΥΠΡΟ. ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ. ΑΜΕΡΙΚΗ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΤΟΥΡΚΙΑ. ΔΑΝΙΑ. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ-ΑΙΓΥΠΤΟΣ. ΕΛΛΑΔΑ

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

Χρόνος Αβέβαιος


Δεν είναι κλάμα, η βροχή είναι που πέφτει στον καθρέφτη και γεμίζει τα μάτια δάκρυα. Κενό δωμάτιο. Από την ανοιχτή πόρτα μπήκε η εγκατάλειψη.
Τίποτα δεν είναι γραμμένο προκαταβολικά στη ζωή. Ο χρόνος αβέβαιος. Κανένα νόημα δεν έχει για τις πράξεις και το πεπρωμένο.
Τα βιβλία άψυχα δόντια στα ράφια. Δεν ασχολούμαι μαζί τους. Ψίχουλα τους πετώ μήπως πεινάνε και με κοιτάζουν υποτιμητικά.
Τελικά, δεν ήταν βροχή, όπως νόμισα.

db... Οκτώβρης ήταν...
"Μέσα από Σένα"
 http://www.onradio.gr/player.php?id=411
Πατήστε επάνω στο Link να ακούσετε την εκπομπή.


Καλεσμένη μας στην εκπομπή ήταν η ποιήτρια ΔΗΜΗΤΡΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ. Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ.



Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ.
Διευθυντής του σταθμού, ΆΓΓΕΛΟΣ ΜΑΤΣΟΥΚΑΣ


Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα. Είχαμε μηνύματα από ΚΥΠΡΟ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΕΛΛΑΔΑ. ΑΜΕΡΙΚΗ. ΑΛΒΑΝΙΑ. ΡΟΥΜΑΝΙΑ. ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ.