Πέμπτη, 4 Απριλίου 2019

Ένα Τάγκο για τρελούς


Το φεγγάρι χάνεται στη λάβα 
η χλομή γριά δεν κοιτάζει πια τα τρένα…
έπαψε να περιμένει κάποια επιστροφή
στη νωχελική θλίψη ενός Τάγκο 
είναι τώρα αφημένη η ζωή της
Οι τρελοί που επινόησαν τον έρωτα
έχουν κι αυτοί παλιώσει μαζί με τα έπιπλα τους
εραστές ξεμωραμένοι πνίγονται στην ανία
και φτύνουν βρίζοντας όσους ακόμη μπορούν να αγαπάνε…
στο ροζιασμένο χέρι τρεμουλιάζει η ανάγκη
ένα μπουκάλι αλκοόλ στο άλλο μεθάει τις μνήμες
και μια φωνή απ’ το παρελθόν την κρατάει ζωντανή
έλαβα το τελευταίο σου γράμμα
φεύγω
αυτό το κάνω για την αγάπη σου
θυσιάζω για σένα τ’ όνομα μου
τα θέλω μου
για σένα
η χλομή γριά 
αυτή η τρελή, η διεφθαρμένη 
που δεν έχει δόντια, ούτε σχέδια το μέλλον της
ήσυχη δείχνει να φτύνει τον καπνό γεμάτη πίκρα 
ποδοπάτησε ο καιρός της τα ναι και τα όχι 
που πια δεν την αγγίζουνε
έκανε την απόσταση συνήθεια 
τις σκουριασμένες ράγες κοιτάζοντας
σαπίζει στη συνήθεια
Λιπεσάνορες
τα χρόνια του φιδιού


Γυναίκες... Λιπεσάνορες, όλα γι’ αυτόν γίνανε… τον έρωτα… και πάντα, όσο θα υπάρχουμε θα οδηγεί τους λογισμούς και τις πράξεις μας… κι εγώ η δόλια που τα λέω όλα τούτα… ποτέ δεν τον ένιωσα η ίδια στην ψυχή μου… μόνο τον πόνο των άλλων γυναικών συντρόφευα να τους τον απαλύνω… ζούσα μέσα από αυτές την πίκρα που τους είχε αφήσει… Αυτό που έμαθα από αυτόν καλά είναι ότι: "όπου η αγάπη ανθίζει… ο πόνος ανθίζει"…

Από το μυθιστόρημα, Λιπεσάνορες, οι γυναίκες που λείπουν στους άντρες. 

Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα


Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης
ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή,
Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα,
μ᾿ ἕνα πικρὸ ραβδὶ θὰ ψάχνω νὰ βρῶ μία πηγή.
πόρτα σὲ πόρτα θὰ γυρνῶ μ᾿ ἕνα ψωμὶ στὴ μασχάλη.
Ἔχε ἀναμμένη τὴ φωτιὰ πάντοτε, γιατὶ πάντοτε
θὰ σοῦ γυρίζω μουσκεμένος- Ἔχω ζεσταμένο
στὰ γόνατά σου ἕνα πουκάμισο κι ἔχε τὸ νοῦ σου
στὴν πόρτα καὶ στὴ δημοσιὰ μὴν ἀκουστῶ, γιατί,
δίχως λειψὸ ἀποφέγγαρο κι ἄστρι, κάθε φορά,
ἀπὸ τὴν ἄκρη θά ῾ρχομαι τὸν κόσμου.
Νικηφόρος Βρεττάκος

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2019

"Μέσα από Σένα" 


Θα έχουμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, τον εξαίρετο ποιητή-συγγραφέα-εκδότη ΓΙΩΡΓΟ ΧΡΟΝΑ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. 
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.



Carpe diem - Amour fou... 
εκδόσεις Λυκόφως

Οι σχέσεις αποτυγχάνουν γιατί βασίζονται πάνω στην ανάγκη, την επιθυμία και τον εγωισμό, αντί στην αγάπη. Αγάπη είναι να δίνεις και να συγχωρείς. Έγωισμός είναι να παίρνεις και να ξεχνάς. Αν εμείς προσπαθούμε να κάνουμε τους άλλους ευτυχισμένους και ασφαλείς, τότε οι σχέσεις μας θα ήταν επιτυχημένες και στοργικές.


Amour fou – Carpe diem
Γράφει η Νιόβη Ιωάννου
«Το «amour fou», δεν είναι μια συναισθηματική ιστορία. 
Είναι μια ιστορία συναισθημάτων, ένας ψίθυρος που κραυγάζει»…

Το βιβλίο «τρελή αγάπη» του Δημήτρη Βαρβαρήγου, μοιάζει ν’ αναζητά τον έρωτα μέσα απ’ τον έρωτα. Μέσα από μια δύσβατη διαδρομή αυτογνωσίας, ο συγγραφέας αφήνει ν’ αναδυθεί η ιερότητα της ψυχής που βιώνει την αγάπη. Σαν ψίθυρος που απλώνεται γλυκά, το «amour fou», σου δίνει την αίσθηση πως συμβαίνει σε δυο κόσμους παράλληλους, τον ονειρικό και τον πραγματικό. Κι αυτή η αίσθηση συντελεί στη μαγεία της αφήγησης. 
«Και τώρα ακόμα που ξύπνησα ούτε που νιώθω αν είμαι στ’ όνειρο ή στην πραγματικότητα, γιατί παντού είσαι εσύ. Είσαι μια συνέχεια, χωρίς τελειωμό.»
Ο συγγραφέας, με την εμπειρία και τη δεινότητα της γραφής του, στοχάζεται όσα τον κάνουν να νιώθει χωρίς ο ίδιος να είναι αποστασιοποιημένος από το συναίσθημα. Η οπτική αυτή, δίνει στο βιβλίο μια φιλοσοφική χροιά. Εσωτερική η δράση των ηρώων, οδηγεί σ’ ένα αργό παραλήρημα φωτός που απελευθερώνει την ψυχή απ’ τις ενοχές και τους φόβους. 
Η αγάπη που τρελαίνει είναι εκείνη που σε κάνει να βλέπεις. Που σε τοποθετεί απέναντι από τους προσωπικούς σου δαίμονες και σε καλεί να τους αντιμετωπίσεις. Όμως, όταν μπορείς να στοχάζεσαι τον πόνο, μπορείς και να τον νικήσεις. 


Στο «amour fou», ηττώνται οι σκιές. Οι πρωταγωνιστές είναι κυρίαρχοι του κόσμου που δημιούργησαν. Τον γεύονται με κάθε τρόπο ενώ παράλληλα τον αναζητούν. Η καθημερινότητα είναι γι αυτούς προσήλωση στο ανώτερο αίσθημα του μοιράσματος.
«Η αγκαλιά, γίνεται ο δικός μας βαθύς κόσμος, ανυστερόβουλος γεμάτος συνείδηση, συνείδηση σπλαχνική».
Μαγεύονται από την ουτοπία του παρόντος που συνθλίβει το ίδιο το παρόν, εξιδανικεύοντάς το. Το «amour fou», δεν είναι μια συναισθηματική ιστορία. Είναι μια ιστορία συναισθημάτων , ένας ψίθυρος που κραυγάζει… 
«έλα τώρα να σου πω… κι έχω τόσα που δεν πρόλαβα… άκου».
Εκείνο που δεν εκπληρώθηκε κρατάει το χρόνο ζωντανό. Για το συγγραφέα λύτρωση είναι ό,τι εξαϋλώνεται στο παρόν και με τη δική του δυναμική ανασυντίθεται αυτοφυές και καινούριο. Και μόνο η κατανόηση του κενού εκείνης τη μικρής σαν ψέμα στιγμής που μεσολαβεί, μπορεί να διαλύσει τα πάντα.
Σε κάθε πρόταση ελλοχεύει και μια υπέρβαση. Η αγάπη αποζητά την τρέλα που θα εδραιώσει τη θεϊκή της υπόσταση. Γιατί κάποιες επιθυμίες όπως έχει γράψει ο Πλάτωνας, συμπορεύονται με το Θεό, κι ο έρωτας δεν είναι τίποτε άλλο από μια θεία τρέλα.
«Μη μ’ αγαπήσεις ποτέ σαν ένα κοινό θνητό. Μην έχει η αγάπη σου όλα εκείνα τα’ ανθρώπινα στοιχεία, γιατί ποτέ δε θα φτάσεις στην αλήθεια της. Αγάπησε δυνατά, έξω απ’ τ’ ανθρώπινα, σπλαχνίσου και σπάσε τα όρια και νιώσε κάθε κομμάτι της, επούλωσε κάθε έλλειψή της, αφού κάθε κομμάτι της, κάθε έλλειψή της θα είμαι εγώ. Εγώ είμαι. Ναι, εγώ είμαι που σε κάνω ν’ αφουγκράζεσαι τ’ όνειρο.»


Στο «amour fou»,η σιωπή κλέβει ανάσες από τις σκιές, αφήνοντας τα σώματα μετέωρα στο χωροχρόνο. Οι ήρωες υπάρχουν μέσα από το βαθύ συναίσθημα, οι δράσεις τους-εσωτερικές πάντα-κάνουν επιτακτική την ανάγκη να γνωρίσουν τον εαυτό τους αποδεχόμενοι στον «άλλο» τα σημεία που πρέπει να επαληθεύσουν ο καθένας στο δικό του παραπλανημένο «εγώ».
Η σκέψη ψάχνει μέσα σου, λέει ο συγγραφέας προβάλλοντας ισχυρά την πεποίθησή του πως εντός μας κυοφορούνται οι μεγαλύτερες αλήθειες, εκείνες που έχουν εγκαθιδρυθεί στα κύτταρά μας ως μνήμες αρχέγονες, ικανές ωστόσο να διαμορφώσουν τις αξίες και τις επιλογές μας.
Η πρώτη ενότητα του βιβλίου «Carpe diem», ένα αυτογνωσιακό εγχειρίδιο ,επίσης στοχεύει στην κατανόηση της ψυχής εστιάζοντας στο θαύμα της ζωής που επιτυγχάνεται μέσα από τον αυθεντικό εαυτό μας που συνειδητά απορρίπτει ό,τι αρνητικό μπορεί να σταματήσει την πορεία στο Φως.
Όλες οι απαντήσεις στα ερωτήματά σου βρίσκονται στο βάθος της ύπαρξής σου, γράφει ο συγγραφέας στο carpe diem.

"Μέσα από Σένα" 


Θα έχουμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, την εξαίρετη συγγραφέα & κριτικό λογοτεχνίας ΜΑΡΙΑ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΥ, σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία της στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. 
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.


υπομένουν
τις πληγές δεν αλλάζουνε
απαλαίνει τους πόνους το μοίρασμα
στην ομορφιά των σωμάτων
όση απομένει κάθε φορά


foto:db...
ΜΑΡΙΚΑ ΚΟΤΟΠΟΥΛΗ...


Οι κολασμένοι έρωτες, όμως, δεν έχουν κανόνες... και αυτό το γνώριζαν καλά και οι δύο.
Τα όργια, τις απάτες, την έλλειψη ιδανικού, τη μικροχαρά της στιγμής, την απόλαυση κάθε αισθήσεως, την άμεσο εκτέλεση κάθε επιθυμίας. Το ψέμα, την κωμωδία, την προσποίηση, που τσαλαπατά αρχές και χρέη. Και ένα θεό λατρεύει, την απόλαυση της στιγμής».

Carpe diem - Amour fou
εκδόσεις Λυκόφως


Όταν περιμένουμε από τους άλλους να μας δημιουργήσουν ασφάλεια ή ευτυχία κι εκείνοι αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν τις ελπίδες μας, τότε τους κατηγορούμε. Αρχίζουμε να παραπονιόμαστε και να τσακωνόμαστε και να προσπαθούμε να τους αλλάξουμε κάνοντας τους έτσι όπως εμείς νομίζουμε πως θα πρέπει να είναι για να μας κάνουν ευτυχισμένους. 


Αν όμως σκεφτούμε περισσότερο πως θα μπορούσαμε εμείς να κάνουμε τους άλλους πιο ευτυχισμένους και ασφαλείς, τότε οι σχέσεις μας θα ήταν περισσότερο επιτυχημένες και στοργικές. Οι σχέσεις αποτυγχάνουν γιατί βασίζονται πάνω στην ανάγκη, την επιθυμία και τον εγωισμό, αντί στην ΑΓΑΠΗ. Αγάπη είναι να δίνεις και να συγχωρείς, εγωισμός είναι να παίρνεις και να ξεχνάς.