Reiner Maria Rilke

Γεννήθηκε στην Πράγα, συνεπαρμένος από τις αλλαγές που έφερε ο καινούργιος αιώνας αλλά και συνειδητοποιημένος για τη μοναξιά και την ανησυχία των κοινωνιών (φτώχεια, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος), μπόρεσε να γίνει ο ενδιάμεσος κρίκος μιας ποίησης που έφευγε και μίας που ερχόταν.

Αγαπήθηκε πολύ από τους νέους και το όνομα του διαδόθηκε παντού μετά το θάνατο του από λευχαιμία στα 51 του χρόνια.

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

Τα Χρόνια του Φιδιού - Λιπεσάνορες 

του Δ. Βαρβαρίγου, σκηνοθεσία Κατερίνας Μαντέλη

Καλές γιορτές να έχουμε !!!!!Η επίσκεψη σας στο θέατρο Βαφείο,έχει πολλά αβαντάζ... Πριν δείτε την παράσταση μπορειτε να φωτογραφίσετε τα υπέροχα grafiti που κοσμούν τον τοίχο του απεναντι κτιρίου,επίσης το ίδιο το θέατρο, που ειναι ένα ιστορικό κτίριο ...Μετά αφού θα δείτε την παράσταση, λόγω της ημέρας θα πιούμε ωραίο κρασάκι στο φουαγιέ και η Αρετή Κοκκίνου με την κιθάρα της θα παίξει αγαπημένα τραγούδια...Η Γιωργία Ζώη θα μας τραγουδήσει και χορωδία θα ειμαστε όλοι εμείς! Νομίζω πως θα περάσουμε υπέροχο! Σας περιμένουμε λοιπόν! Και όλες οι ευχές από κοντά!

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

Την ποίηση δεν την υπηρετείς μόνο με το γράψιμο, αλλά με τον τρόπο που θα ζήσεις ως ποιητής

Αννα Σέχτον. Σύλβια Πλαθ, Βιρτζίνια Γούλφ

Καμιά φορά, μια απλή φράση μπορεί για σένα να 'ναι το εφαλτήριο για μεγάλα άλματα! το χέρι στην πλάτη να ωθήσει για το επόμενο βήμα...η φωνή της ψυχής, που σου φωνάζει : "μην τα παρατάς! ειν’ ωραίος ο δρόμος που άνοιξες!

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

ΕΓΩ Ο ΑΛΛΟΣ

ΕΓΩ Ο ΑΛΛΟΣ

Κανείς δεν αποδέχεται αληθινά μέσα του τα αισθήματα τού Άλλου, να τον νιώσει, να κατανοήσει, να του χαρίσει πνοές, να τον ανυψώσει, να του προσφέρει εμπιστοσύνη και σεβασμό… όλοι ορκίζονται την πίστη, μα πάντα η προδοσία προκύπτει όταν πιστεύουν ότι δεν προδίδουν.

απόσπασμα από το μυθιστόρημα

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

ΛΙΠΕΣΑΝΟΡΕΣ

ΤΑ ΧΡΌΝΙΑ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ

Μάρω Μπουρδάκου 

9 Δεκεμβρίου στις 11:24 μ.μ. · Αθήνα · 

Είδα σήμερα στο θέατρο "Βαφείο" τις «Λιπεσανόρες- Τα χρόνια του φιδιού». Ένα έργο του Δημ. Βαρβαρήγου σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Μαντέλη.

Δεν είμαι κριτικός θεάτρου. Θα κρίνω την παράσταση ως θεατής και ως ένας γραφιάς θεατρικών κειμένων. Εξ άλλου βρίσκομαι αλλού. Σε άλλο είδος θεάτρου.

Ο συγγραφέας της παράστασης Δημ Βαρβαρήγος θα πρέπει να το ψάξει. Να ψάξει εννοώ τη προηγούμενη ζωή του. Υπάρχουν πολλοί ειδικοί που θα τον βοηθούσαν σ αυτή την αναζήτηση. Είναι σίγουρο ,πως κάποια σχέση μετεμψύχωσης θα του βρουν με τον Αισχύλο η με τον Σοφοκλή. Αν ζούσαν σήμερα αυτοί οι δυο μεγάλοι τραγικοί κι έγραφαν στη σημερινή γλώσσα, κάπως έτσι θα έγραφαν ένα λίγο μεγαλύτερο κείμενο. Ο άνθρωπος εν έτει 2015 έγραψε αρχαία τραγωδία.!!! Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Για τις γυναίκες που αφήνει πίσω του ο πόλεμος. Οι πόλεμοι των θυμωμένων Θεών. Ένα έργο που ταυτίζει πλήρως το τότε και το τώρα. Την Τροία με το ’40. Την Τροία με τη Χιροσίμα, και το Κόσσοβο. Τις Τρωαδίτισσες μάνες και γυναίκες με τις μανάδες της Κύπρου, του Ιράκ, της Συρίας και της Παλαιστίνης. Η Εκάβη, η Ανδρομάχη, η Κασσάνδρα και η Βρισηίς .Τρωαδίτισσες γυναίκες, μόνες μέσα στον χωροχρόνο. Στο διηνεκές της συμφοράς. Ιδιο το κλάμα, ίδια η απώλεια, ίδιος ο οδυρμός. Ιδια τα νιάτα που χάνονται. Γιατί όπως λέει κι ο συγγραφέας μέσα στο έργο «Οι πόλεμοι γίνονται για τους νέους. Οι γέροι τους κάνουν γιατί ζηλεύουν τη νιότη».. Πόλεμοι σπάταλοι σε αρσενικό αίμα. Από γέρους άλλης ηπείρου.Και πίσω απ το αίμα γυναίκες μόνες, λιπεσανόρες με τους πολεμικούς αιώνες να περνούν σπέρνοντας ακούσιους θανάτους .

Η σκηνοθεσία της Κατερίνας Μαντέλη αποκάλυψη ! Σα να τόχε από πάντα το Επιδαύριο ταλέντο. Πρώτη φορά σε τέτοιο θεατρικό εγχείρημα, πήρε τη μπαγκέτα της και διηύθηνε την ανθρώπινη υποκριτική της ορχήστρα άψογα. Οι σκηνοθετικοί της δρόμοι ανοίγουν και το σίγουρο είναι ,πως θα την πάνε αλλού. Για τα ωραία. Τα μεγάλα !!!Οι ηθοποιοί –γυναίκες συνεπείς σε όλες τις εκφάνσεις των απαιτήσεων των ρόλων τους. Και αυτοί οι ρόλοι είναι αυστηρά απαιτητικοί. Δύσκολοι. Σπαρακτικοί και ανελέητοι. Δεν θέλω να πω για κάθε μια ξεχωριστά. Γιατί θα έλεγα. Γιατί κάποιες ξεχώρισαν. Αλλά δεν θέλω. Και δεν υπάρχει λόγος. Εξ άλλου αυτό δεν θα σήμαινε τίποτα ,γιατί ο ηθοποιός είναι ρόλος κι αυτό δεν αλλάζει με υποκειμενικά κριτήρια. 

Κλείνοντας θα ήθελα πολύ, να δω αυτό το έργο το καλοκαίρι στο πλαίσιο του «Φεστιβάλ Αθηνών» στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου. Αυτό που ήταν αφιερωμένο στο Θεό Διόνυσο. Γιατί εκεί ανήκει. Εκεί είναι ο χώρος του. Εκεί θα χαρεί και το ίδιο… Και ο Διόνυσος… 

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

ΑΞΙΖΕ Η ΕΞΟΔΟΣ ΥΠΟ ΒΡΟΧΗΝ...

Δυο εβδομάδες προσπαθούσα να βρω θέση για να δω το θεατρικό έργο «Τα χρόνια του φιδιού-Λιπεσάνορες του Δημήτρη Βαρβαρήγου στο θέατρο Βαφείο στον Βοτανικό κι ήταν αδύνατον, γιατί, ήταν sold out! 

Χθες, επιτέλους, τα κατάφερα κι είχα την τύχη να παρακολουθήσω μια συγκλονιστική παράσταση, η οποία, είχε υπόκρουση ταιριαστή από τις βροντές και την καταρρακτώδη βροχή που έπεφτε, για να υπογραμμίσει λες την άριστη και πρωτοποριακή σκηνοθεσία της φίλης Κατερίνας της Μαντέλη και την ανατριχιαστική ερμηνεία των πέντε πρωταγωνιστριών, της Γιωργίας Ζωη, Ελίζας Σολωμού, Ντομένικας Ρέγκου , Ορνέλας Λούτη και της Αρετής Κόκκινου, οι οποίες μας έκαναν να κρατούμε την αναπνοή μας, όσο μπροστά μας, σπαράζοντας, ομολογούσαν συναισθήματα οργής, αγανάχτησης, μίσους, έρωτα, πόνου και ουρλιάζοντας κατάρες, γόους και αναθέματα, μας παρέσυραν να συμπάσχουμε και να ταυτιζόμαστε στο δράμα τους. 

Το κείμενο ήταν άριστο! Ούτε μια φράση του δεν ήταν περιττή και αδιάφορη.

Η σκηνοθεσία ήταν άφθαστα ενδιαφέρουσα, με άποψη και ευρηματικότητα σχεδιασμένη και μεθοδευμένη!

Η ερμηνεία, όπως είπα και παραπάνω, συγκλονιστικά ρεαλιστική! 

Αλλά και τα σκηνικά και τα κοστούμια του Θεοδόση Δαυλού εμπνευσμένα!

Κι αν και το θέμα, Έρωτας-Πόλεμος- Γυναίκα- Άνδρας- Μάνα- Σύζυγος- Ερωμένη, είναι πασίγνωστό από τους κλασικούς μας και σ’ όλη τη διάρκεια των αιώνων της θεατρικής τέχνης, η φρέσκια ματιά της σκηνοθέτιδας, οι ολοκληρωμένοι διάλογοι του κειμένου, η παθιασμένη ερμηνεία των ηθοποιών, το έκανα γι άλλη μια φορά συναρπαστικό κι επίκαιρο!

Είναι μια παράσταση που αξίζει και τη χάρηκα!

Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου.

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

Εγώ ο Άλλος...

απόσπασμα από το μυθιστόρημα

Η ζωή, τίποτα δεν φοβάται… και πιο πολύ τον άνθρωπο. Μάς προσφέρει τα πάντα, μα δεν ασχολούμαστε μαζί της γιατί βιώνουμε μόνο ένα μικρό κομμάτι του εαυτού μας· εκείνο που μας μάθανε και βολευτήκαμε, αφομοιώσαμε, συνηθίσαμε δίχως να ψάξουμε περισσότερο μέσα μας… Και μετά λέμε, πως κάτι δεν είναι βολικό στη ζωή μας, κάτι δεν πάει καλά κι ασφυκτιούμε, γιατί δεν ζούμε όλες τις πλευρές μας και ψάχνοντας να διασωθούμε φτιάχνουμε ιστορίες και υποθέσεις, μήπως κι από κάποια γωνιά του είναι μας, ανακαλύψουμε τον άλλο μας εαυτό, που παραμένει μέσα μας συρρικνωμένος

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

11 δίωρες συναντήσεις δημιουργικής γραφής για μυθιστόρημα, τηλεοπτικό σενάριο και θεατρικό έργο-μονόλογο. 

Παράλληλε με την αναγκαία θεωρεία η διαδραστική γραφή θα μπαίνει σε λειτουργία με ασκήσεις και παραδείγματα για κάθε είδος γραφής. 

Στόχος όπως κάθε χρόνο, με το πέρας των συναντήσεων να υπάρχει υλικό έτοιμο προς έκδοση. Θα δοθεί Δελτίο συμμετοχής σε εκδήλωση όλων των συμμετεχόντων παρουσιάζοντας δημόσια το έργα τους.

www.dvarvarigos.gr

https://plus.google.com/u/0/104845821882179796438/posts

Τα χρόνια του φιδιού ΛΙΠΕΣΑΝΟΡΕΣ

Πρεμιέρα 11 Νοεμβρίου στις 6:30 και για δέκα παραστάσεις

ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ-«ΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΛΗΣ» 

Διεύθυνση Αγ. Όρους 16 & Κωνσταντινουπόλεως 115

Τα χρόνια του φιδιού… Λιπεσάνορες…

Ω Δία, τις μοίρες των θνητών 

που είσαι κυβερνήτης πορεύεις… 

κι εμάς καθόλου δεν σπλαχνίστηκες… 

κατάρα έσπειρες στη χώρα μου, 

φωτιά και μάχη, πέλεκας βαρύς… 

σταμάτησα, ναι σταμάτησα σε σένα να προσεύχομαι… 

πρωτάκουστος ο λόγος μου… 

εγώ η πονεμένη Εκάβη, η μάνα των μανάδων, 

μ’ έκανες άπιστη και τ’ όνομα σου σαν ακούω να υμνούνε, 

φονεμένη νιώθω την καρδιά μου… 

μαράθηκε η ανάσα μου… 

τη φωτιά και το θάνατο έκανες ζωή μου…

Πληροφορίες

Πρεμιέρα 11 Νοεμβρίου στις 6:30 και για δέκα παραστάσεις

ΘΕΑΤΡΟ ΒΑΦΕΙΟ-«ΛΑΚΗΣ ΚΑΡΑΛΗΣ» 

Διεύθυνση Αγ. Όρους 16 & Κωνσταντινουπόλεως 115

Συντελεστές

Εκάβη: Γεωργία Ζώη

Ανδρομάχη: Ελίζα Σολωμού

Κασσάνδρα: Ντομένικα Ρέγκου

Βρισηίδα: Ορνέλα Λούτη

Τρωαδίτισσα: Αρετή Κοκκίνου

Συγγραφή: Δημήτρης Βαρβαρήγος 

Σκηνοθεσία: Κατερίνα Μαντέλη

Σκηνικά -κοστούμια : Θεοδόσης Δαυλός

Επιμέλεια και εκτέλεση σκηνικού: Νίκος Κωνστάντης

Σύνθεση μουσικής και κιθάρα: Αρετή Κοκκίνου 

Σχεδιασμός Φωτισμού: Γιάννης Κωνσταντακόπουλος

www.dvarvarigos.gr

http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/

https://youtu.be/FRG-oR_dmss

Λιπεσάνορες, τα χρόνια του φιδιού

Η παράσταση αρχίζει και ολοκληρώνεται… χθες που είδα πιο ολοκληρωμένο με την απόλυτη δυναμική και το πάθος των 5 γυναικών ηθοποιών:Γεωργία Ζώη, Ελίζα Σολωμού, Ντομένικα Ρέγκου, Ορνέλα Λούτη, Αρετή Κοκκίνου και της σκηνοθέτιδας Κατερίνα Μαντέλη, ένιωσα την ίδια συγκίνηση όπως το έζησα όταν το έγραφα…
Χθες γνώρισα και τον ευφάνταστο σκηνογράφο Θεοδόση Δαυλό όπως και τον φωτογράφο Γιώργο Λοβέρδο, που με πολύ μεράκι και χιούμορ αποτύπωσε όμορφα ενσταντανέ από την παράσταση.
Το αποτέλεσμα θα είναι υπέροχο…
www.dvarvarigos.gr
http://dimitrisbarbarigos.blogspot.gr/