Δευτέρα 25 Μαρτίου 2019

Ένα Τάγκο για τρελούς


Το φεγγάρι χάνεται στη λάβα 
η χλομή γριά δεν κοιτάζει πια τα τρένα…
έπαψε να περιμένει κάποια επιστροφή
στη νωχελική θλίψη ενός Τάγκο 
είναι τώρα αφημένη η ζωή της


Οι τρελοί που επινόησαν τον έρωτα
έχουν κι αυτοί παλιώσει μαζί με τα έπιπλα τους
εραστές ξεμωραμένοι πνίγονται στην ανία
και φτύνουν βρίζοντας όσους ακόμη μπορούν να αγαπάνε…

στο ροζιασμένο χέρι τρεμουλιάζει η ανάγκη
ένα μπουκάλι αλκοόλ στο άλλο μεθάει τις μνήμες
και μια φωνή απ’ το παρελθόν την κρατάει ζωντανή
έλαβα το τελευταίο σου γράμμα
φεύγω
αυτό το κάνω για την αγάπη σου
θυσιάζω για σένα τ’ όνομα μου
τα θέλω μου
για σένα

η χλομή γριά 
αυτή η τρελή, η διεφθαρμένη 
που δεν έχει δόντια, ούτε σχέδια το μέλλον της
ήσυχη δείχνει να φτύνει τον καπνό γεμάτη πίκρα 
ποδοπάτησε ο καιρός της τα ναι και τα όχι 
που πια δεν την αγγίζουνε
έκανε την απόσταση συνήθεια 
τις σκουριασμένες ράγες κοιτάζοντας
"Μέσα από Σένα" 
https://www.youtube.com/watch?v=NBzhTT5ruXM


Σήμερα είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, τον ποιητή ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΛΕΞΙΟΥ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία. Λάβαμε μηνύματα από ΚΑΝΑΔΑ. ΑΜΕΡΙΚΗ. ΔΑΝΙΑ. ΠΕΡΟΥ. ΣΟΥΗΔΙΑ. ΑΥΣΤΡΙΑ. ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥΝ> ΚΥΠΡΟ. ΤΟΥΡΚΙΑ. ΕΛΛΑΔΑ και πολλές άλλες χώρες.


Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ

Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.



"Μέσα από Σένα" 


Είχαμε την τιμή και τη χαρά να φιλοξενήσουμε στην εκπομπή Μέσα από Σένα, την συγγραφέα ΕΛΙΑΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΟΥ σε μια όμορφη κατάθεση απόψεων για την ουσιαστική πορεία του στη Τέχνη του λόγου, και γενικά ότι αφορά την λογοτεχνία.


Επικοινώνησαν με το σταθμό ακροατές από ΑΜΕΡΙΚΗ. ΧΙΛΗ. ΔΑΝΙΑ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ. ΜΕΞΙΚΟ. ΓΑΛΙΑ. ΚΥΠΡΟ. ΦΥΡΟΜ. ΣΕΡΒΙΑ. κλπ.
Την εκπομπή παρουσιάζουν: ο συγγραφέας ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΒΑΡΗΓΟΣ & η ποιήτρια ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥ


Υπεύθυνη προγραμμάτων ΕΛΕΝΑ ΜΑΤΣΟΥΚΑ
Η εκπομπή ακούγεται στα FM στην Αυστραλία και με WEB σε όλο τον κόσμο με μεγάλη ακροαματικότητα.

Λιπεσάνορες
τα χρόνια του φιδιού
εκδόσεις Ν.Σ. Μπατσιούλας


Στο πλαίσιο της παγκόσμιας ημέρας ποίησης, «Στο φως του Ομήρου»: παρακολούθησα μια όμορφη εκδήλωση της Εταιρείας Συγγραφέων. Επειδή στο θέμα της Ιλιάδας είμαι πολύ κοντά με το βιβλίο μου «Λιπεσάνορες», με τις 15 γυναίκες που έζησαν πλάι σε ήρωες, και αφηγούνται ξεχωριστά η κάθε μία τα δεινά του δεκαετούς πολέμου. Με αυτή την αφορμή αναρτώ ένα απόσπασμα από τη μάνα των μανάδων, Εκάβη.


Κακότυχες γυναίκες, από το πένθος συντριμμένες μη σταματάτε το μοιρολόι για όσους χάσατε στην πιο τρανή του Ιλίου πόλη, την Τροία, την αγαπημένη χώρα μας. 
Πάντα τον έτρεμα τον πόλεμο, μάτωναν την καρδιά μου οι συμφορές που έφερνε και οι θρήνοι των μανάδων. Κι αυτό που τόσο σκιαζόμουνα -το έζησα μπροστά στα μάτια μου, τον πολυαγαπημένο κύρη και βασιλιά μου είδα να σκοτώνουνε και τις παρθένες κόρες μου τον βιασμό να δέχονται και σκλάβες να τις παίρνουνε οι Αχαιοί. 



Εμείς που πιο λίγο απ’ όλους φταίξαμε -πιο πολύ απ’ όλους πληρώσαμε, αντίτιμο ακριβό, του ήλιου τη λάμψη να μην ξαναβλέπαμε πια.


Δεν είχε έλεος η ανάγκη, πώς να μετρούσα το αλογάριαστο. Πίκρα στην πίκρα επάνω ποια η χειρότερη ανταγωνίζονταν. Μα τούτα τελειώσανε τώρα γυναίκες. Σκιές θλιβερές θα μείνουμε για πάντα… όπως πάντοτε υπήρξαμε αληθινά εμείς σε όλη τη ζωή μας, «Λιπεσάνορες», γυναίκες παρούσες που όμως πάντοτε λείπαμε στους άντρες.

Αχ άντρες, άντρες μπορείτε να έχετε στο κρεβάτι σας και στην καρδιά σας όποια θέλετε κι εσείς σκοτώνεστε για μια γυναίκα που δεν της αξίζει ούτε μια σταγόνα απ’ το αίμα σας.

Νικηφόρος Βρεττάκος


Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα
Ἂν σοῦ λείψω μιὰ νύχτα μὴν ἀνησυχήσης
ὡς τὸ ἄλλο πρωί, ὡς τὸ ἄλλο βράδυ, ὡς τὴν Κυριακή,
Ἐδῶ κάπου θὰ βρίσκομαι σ᾿ ἕναν ἄρρωστο δίπλα,
μ᾿ ἕνα πικρὸ ραβδὶ θὰ ψάχνω νὰ βρῶ μία πηγή.
πόρτα σὲ πόρτα θὰ γυρνῶ μ᾿ ἕνα ψωμὶ στὴ μασχάλη.
Ἔχε ἀναμμένη τὴ φωτιὰ πάντοτε, γιατὶ πάντοτε
θὰ σοῦ γυρίζω μουσκεμένος- Ἔχω ζεσταμένο
στὰ γόνατά σου ἕνα πουκάμισο κι ἔχε τὸ νοῦ σου
στὴν πόρτα καὶ στὴ δημοσιὰ μὴν ἀκουστῶ, γιατί,
δίχως λειψὸ ἀποφέγγαρο κι ἄστρι, κάθε φορά,
ἀπὸ τὴν ἄκρη θά ῾ρχομαι τὸν κόσμου.
Νικηφόρος Βρεττάκος


Carpe diem - Amour fou
Σε αυτό το βιβλίο υπάρχουν αναφορές για τον ενδόμυχο εαυτό για δυσκολίες του ανθρώπου και τους συναισθηματικούς γρίφους της ζωής. Είναι αποστάγματα εννοιών, γνωστών σε όλους μας, αλλά απαραίτητων στις ζωές μας καθώς καθοδηγούν συνειδήσεις μέσα σε όρια ευγένειας και σεβασμού. Είναι έννοιες που συχνά στην καθημερινότητα, αρκετές φορές ξεχνάμε -ειδικά σε στιγμές κορύφωσης σοβαρών καταστάσεων- και είναι αναγκαίες να μας υπενθυμίζουν κάποιους βασικούς κανόνες που θα μας ανοίξουν δρόμους να συναντήσουμε τον βαθύτερο εαυτό μας.

Σάββατο 16 Μαρτίου 2019

Υπατία 
462 σελ 
ISBN 978-960-6813-73-3 


Η συγκλονιστική ιστορία της γυναίκας που δίδασκε παντού το ελληνικό πνεύμα, συγκρούστηκε με τον κλήρο και κατηγορήθηκε ως μάγισσα.

4ος - 5ος αιώνας μ. Χ. Η φημισμένη Αλεξάνδρεια πνίγεται στο κρασί των καπηλειών, στις ηδονές των γυναικών του δρόμου, στις δεισιδαιμονίες, στις φιλοσοφικές διαφορές και διαμάχες των θρησκευτικών φανατισμών με τους φονικούς διωγμούς.
Μέσα σε αυτή τη διαφθορά, μια γυναίκα αφοσιωμένη στα ελληνικά ιδεώδη διδάσκει στο πανεπιστήμιο, στους δρόμους και στο σπίτι της το αστείρευτο ελληνικό πνεύμα. Αυτή η σοβαρή ευθύνη δεν της στερεί το γυναικείο ένστικτο και στο πρόσωπο του χριστιανού έπαρχου βρίσκει τον έμπιστο φίλο και άντρα.
Η φιλία και ο πλατωνικός δεσμός που αναπτύσσεται ανάμεσα τους ενοχλεί τον κλήρο που δεν αργεί να στραφεί εναντίον της και να της προσάψει κατηγορίες ως μάγισσας και υποκινήτριας εχθρικών ενεργειών εναντίον του...
Δύο άνθρωποι γεμάτοι ηθικό χρέος απέναντι στις ηγετικές θέσεις που κατέχουν και στις κοινωνικές συνθήκες της θρησκόληπτης φανατικής εποχής, ζουν κρυφά ανομολόγητες στιγμές αγάπης χωρίς ποτέ...

Πετυχημένη τοιχογραφία μιας ολόκληρης εποχής με επίκεντρο μια αξιόλογη γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της τις αρετές του φύλου της, καθώς βρέθηκε στο μεταίχμιο της ιστορίας, από το λυκόφως του νεοπλατωνισμού στους πρώτους σκοτεινούς αιώνες του Χριστιανισμού.

Μυθιστορηματική βιογραφία που κυλάει αβίαστα, με φανταστικούς διαλόγους και εικόνες, γύρω όμως από πραγματικά πρόσωπα και γεγονότα τα οποία ο συγγραφέας αναπαριστά πειστικά, μετά από ενδελεχή έρευνα...

Αλεξάνδρα Δήμου

ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ-ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑ- ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΕΝΔΥΜΑ 
εκδόσεις Εν τύποις



Η Διαδραστική γραφή είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας και χρησιμοποιεί την δυναμική μιας ενεργητικής κατάστασης μέσω της δράσης. Και δράση τι σημαίνει άλλο από πράξη και πράξη τι άλλο να σημαίνει από αισιόδοξη δημιουργία. 

Μια ενασχόληση δημιουργικής γραφής όπου μέσα από ασκήσεις θεατρικού δράματος ενέχεται η επαφή και άρα η διεργασία κάποιου θέματος που απασχολεί την ψυχική διάθεση και προσωπικότητας του καθενός 

Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις παρά μόνο η διάθεση από τους συμμετέχοντες να προβάλλουν τον δημιουργικό χαρακτήρα… 


Μέσω των ασκήσεων γραφής οι συμμετέχοντας θα μπορούν να αναδείξουν τον εαυτό τους με τη δημιουργία κειμένων εξιχνιάζοντας προβλήματα στη βάση τους ώστε να αποβληθεί ο φόβος αντιμετώπισης των, βρίσκοντας ο ασχολούμενος το δρόμο προς μία πνευματική ελευθερία 

Η ανάδειξη του δημιουργικού εαυτού και η ανακάλυψη στοιχείων της προσωπικότητας, δεν εκτονώνει μόνο το βάρος των συναισθημάτων αλλά τη συνειδητότητα και τη δύναμη του σώματος με σκοπό να βελτιώνει τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό, αλλά και με τους άλλους.

Πιστοποιητικό ανυπαρξίας


Ποιήματα

2011   60 σελ.
ISBN 978-960-380-224-2



είδες

Μυστήριο η αναζήτηση του Άλλου,
η αναμονή μιας απάντησης
σχεδόν αγωνία,
όπλα ανίκητα τα έξυπνα λόγια,
οι απόλυτες σκέψεις,
κι εσύ χαμένη στη σιωπή ως άλλη άγνωστη
γραπωμένη στα παγωμένα σίδερα της
γέφυρας του Brooklyn
κοιτάζεις τα χρώματα της ζαφοράς
που χάσκουν ανάμεσα
από ουρανοξύστες
και λεωφόρους πολύβουους.
Ψελλίζοντας βρίζεις τα πουλιά που
κρώζουν ερωτοτροπώντας.

Απογοητεύεσαι που είναι ελεύθερα και μένουν.

Σιωπή
η μοναδική αλήθεια


στο μικρό κομοδίνο δεν υπάρχουν πια φωτογραφίες / ένα μπουκάλι με δυο γουλιές μαστίχα μόνο απόμεινε να ικετεύει χείλια, εκστάσεις και αβύσσους / δύο ρεσό περιμένουν το χέρι που θα τα κάψει ρομαντικά / στο συρτάρι ανάκατες κάλτσες, εσώρουχα, τρυφερότητες κι αμφίθυμες σκέψεις / ο καναπές στην υποκρισία μιας στοργής διαγράφει ακόμη τα σώματα απ’ το νυχτιάτικο βολόδερμα / ανάμεσα στα μαξιλάρια η ξεχαρβαλωμένη κούκλα προσμένει ίσως κάποια επιστροφή
κι αυτές οι σιωπές, η μοναδική αλήθεια…