Θερμά ευχαριστώ τον συγγραφέα Petros Tserkezis Πέτρο Τσερκέζη για τη μετάφραση τεσσάρων ποιημάτων μου στα Αλβανικά. Παραθέτω ένα εξ αυτών από τη συλλογή, Ιδανικό αόριστο.

 

Επιλέγουν τη σιωπή
Μοναχικές ανάγκες
Σε μονοπάτια περπατούσες τη ζωή
Σε ξασπρισμένους αιώνες
Μοναχικά.
Σε κοιτούσε η μοίρα πίσω από σύννεφα
να κρατάς το αίμα σου στις χούφτες
αδιάφορη που λέκιαζες το λευκό σου φόρεμα,
κεντούσες με το νήμα της ζωής αστέρια
να κρέμονται σαν κρόσσια στ’ ανάκατα μαλλιά σου.
Απάτητα μονοπάτια τα ψελλίσματα σου
κανείς δεν κατάλαβε τι έψαχνες μέσα στους αναίτιους φόβους
ούτε σε πια υπομονή συνήθιζες να θάβεις αναμνήσεις
τα βήματα μετρούσες
σε πια έκπληξη θα σε βγάλουν αμίλητη
για να χαράξεις αμαρτίες στην άμμο.
Σε είδα την ώρα της μεγάλης μπόρας
να περπατάς μέσα στη βροχή.
Έλαμπαν τα μάτια σου μια πρόσκαιρη στοργή
κι έπειτα αντήχησαν γέλια και φωνές
Να η τρελή που μιλάει στο φεγγάρι
κι έβαφες τα χείλια σου
στο χρώμα μιας οξυδέρκειας
ήταν η στιγμή
που κοίταξες το θάνατο κατάματα.
Zgjedhin heshtjen
Nevoja të vetmuara
Në shtigje drejtoje jetën
në shekuj të zbardhur
vetmimtare
Fati të vështronte pas reve
teksa mbaje gjakun në pëllëmbë
i pandjeshme që njollosje fustanin tënd të bardhë
qëndisje me fillin e jetës yje
që vareshin si thekë në flokët e tu të shprishur
Shtigje të pashkelura belbëzimet e tua
askush nuk kuptoi çfarë kërkoje mes frikërave pa shkak
as në çfarë durimi mësoje të varrosje kujtimet
numëroje hapat
në cilën befasie do të të nxirrnin pa fjalë
për të gdhendur mëkate në rërë
Të pashë në çastin e stuhisë së madhe
duke ecur nëpër shi
shkëlqenin sytë e tu një përkëdheli e përkohshme
dhe pastaj jehuan të qeshura dhe zëra
ja e çmendura që flet me hënën
dhe lyeje buzët
me ngjyrën e një mprehtësie
ishte çasti
që vështrove vdekjen drejt në sy
Μετάφρασε στα αλβανικά: Πέτρος Τσερκέζης
Përktheu në shqip: Petro Çerkezi