Παρασκευή, 10 Μαρτίου 2017

Ίχνος 5ο 


Στο φως θα φυλακίσω τη σκιά μου
Μόνο εκεί μένουν ανέπαφες οι στιγμές
Μέσα στο καταφύγιο θα κλειδώσω όλα μου τα κουμπώματα. 
Όνειρα, ξενύχτια, ιδρώτες ότι απόμεινε ανέπαφο από δάκρυα και γέλια. 
Όλος ο θησαυρός εκεί, καλά φυλαγμένος. 
Κι ύστερα πέρασε πάλι η σκουπιδιάρα, πιστή σύντροφος των δρόμων… να πάρει τα σκουπίδια και ν’ αφήσει μοναξιά.
Με κέρασε τσιγάρο κι ένα τσαλακωμένο χαρτομάντιλο κι έφυγε αδιάφορη. 
Στον αξημέρωτο δρόμο την άκουσα να φωνάζει, πως πάλι θα ‘ρθει αύριο όσο θα υπάρχουν ανέγγιχτα στο καταφύγιο μου χαρτιά με ερμηνείες της ψυχής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου